پرویزن

یادداشت های اسماعیل رمضانی

آخرین قدرت جادویی تلویزیون

مهر۱۵

سوتی صداوسیما در پخش زنده؛ عنوان مطلب جذابی در شبکه های اجتماعی بود که طی یک هفته گذشته بازدید بسیاری داشت. ماجرا از این قرار بود که یکی از شهروندان در جابه‌جا کردن شبکه‌های تلویزیونی متوجه شده بود صادق آهنگران همزمان هم در مراسم تجلیل از پیرغلامان حسینی در شبکه قرآن حضور دارد و به صورت زنده در اصفهان مداحی می‌کند و هم در شبکه شما با زیرنویس ارتباط مستقیم با خراسان رضوی دعای کمیل را می‌خواند. یک نفر هم زمان در دو مکان چگونه می تواند پخش زنده و مستقیم داشته باشد؟ روابط عمومی صداوسیما هم در پاسخ به این ابهام در جوابیه‌ای اعلام کرد مداحی صادق آهنگران در پانزدهمین اجلاس پیرغلامان حسینی در اصفهان از شبکه قرآن و معارف به صورت زنده پخش می شده اما زیرنویس پخش زنده شبکه شما صرفا مربوط به این آیتم ضبطی آهنگران نبوده و مربوط به کل برنامه تمنا بوده که به روی آنتن رفته است. این موضوع احتمالا یک سهل انگاری به ظاهر ساده بوده. احتمالا قابلیت پخش مستقیم برای کارگزاران تلویزیون آنقدر عادی شده که حواس شان به برچسب گوشه کادر تصویر نبوده است. اما از نظر من یک هشدار نمادین و بزرگ و نشان دهنده یک تغییر استراتژیک دیگر در رسانه است.

روزی روزگاری تلویزیون، جعبه جادو بود و حالا از آن روزگار بسی گذشته است. آن جعبه باز شد و بعد از مدتی که رسانه های دیگر رونق گرفتند کم کم نمای جادویی اش را از دست داد. یکی از قابلیت های جذاب و جادویی تلویزیون، امکان پخش مستقیم بود. چیزی که میلیون ها نفر را خیره به صفحه رنگی تلویزیون می نشاند تا یک رویداد جاری را به طور زنده به تماشا بنشینند. مهم بود آن گوشه تصویر بخورد زنده یا مرده. حالا این قابلیت نه تنها عادی شده بلکه با انتقال به رسانه های عمومی، همگانی نیز شده است. برنامه استراتژیک رسانه ای دنیای تکنولوژی بر این است تا قابلیت پخش مستقیم که روزگاری وابسته به یک زیرساخت پیچیده بود، به یک قابلیت همگانی و در دسترس تبدیل شود. فیس بوک، گوگل و سایر غول های بزرگ تکنولوژی های ارتباطی بزودی این سفره را نیز از زیرپای شبکه های تلویزیونی به زیر خواهند کشید.

بدون تردید تا چند سال آینده، بیشترین محتوای تولیدشده و مشاهده شده توسط کاربران فضای مجازی، از نوع ویدیو است و قطعا سهم عمده ای از آن متعلق به ویدئوهای زنده خواهد بود. حالا کارکنان و یا سازمان ها بدون اینکه بخواهند نازِ رسانه پرطمطراقی چون تلویزیون را بکشند می توانند همه رویدادهای مرتبط با خود را بطور زنده برای همه دنیا پخش کنند، این رویداد می تواند یک جلسه و همایش کاری باشد و یا ناهارخوردن سر سفره و یا حتی صحنه زنده یک خودکشی!

آینده جهان تکنولوژی اینچنین است، آنگاه ما درگیر آن هستیم که فلان مسابقه فوتبال و والیبال را با چند دقیقه یا ثانیه تاخیر پخش کنیم و یا یک برنامه مرده را در یک برنامه زنده پخش کنیم و برایمان مهم نباشد که مخاطب چگونه فکر می کند. در آینده ای نزدیک تلویزیون آخرین قدرت جادویی اش را هم از دست خواهد داد!

پی نوشت: این یادداشت در ستون هفتگی سواد رسانه ای، روزنامه همشهری در روزهای چهارشنبه منتشر شده است.

آدرس ایمیل شما منتشر نمیشود

وب سایت آزمایشی

متن دیدگاه شما :