پرویزن

یادداشت های اسماعیل رمضانی

استاد دونالد ترامپ تقدیم می کند!

فروردین۱۴

انسان بماهو انسان یک زبان بیشتر ندارد و آن همان است که در دهان می چرخد و با کمک حنجره و مغز کلماتی تولید می کند که قادر است معنایی را به دیگری منتقل کند. سخن در این فرایند شکل می گیرد و وجه افتراقی می شود بین انسان و حیوان. اما انسان بمثابه یک موجود ارتباطی زبان دیگری هم برای بدن خود دارد. آن چیزی که بعنوان “زبان بدن” می شناسیم گونه ای از ارتباط و انتقال معناست که هم غیر مستقیم است و هم گاه ناخودآگاه. حالت چهره، سوی چشمان، شکل ایستادن، نحوه دست دادن و حتی نوع خندیدن هم می تواند یک فرایند ارتباطی باشد برای انتقال معنا و مفهوم. به همین ترتیب علاوه برکلام، ارتباطات غیرکلامی نیز در جهان امروز اهمیت پیدا می کند.
در فرایند خوانش رسانه ای پیام های ارتباطی نیز به همین دلایل باید دریافت معانی غیرکلامی هم مدنظر قرار بگیرد. قطعا سخنران چیره دستی که از زبان بدن خود برای تقویت تاثیر سخنانش استفاده می کند حتی اگر حرف جدیدی نداشته باشد موفق تر از کسی خواهد بود که عمیق ترین و ناب ترین سخنان را خشک و رسمی به مخاطب انتقال می دهد. به همین خاطر گاهی می توان از روش های غیرکلامی بعنوان یک تکنیک اقناعی نیز بهره برد.
بر همین مبنا شاید مثال امروزی مناسب برای بهره برداری از زبان بدن، دونالد ترامپ رییس جمهور فعلی امریکا باشد. از همان دوران تبلیغات ریاست جمهوری استفاده از زبان بدن و چیرگی در این خصوص بر رقیب دموکرات کاملا مشهود بود. اگر رقیب زن دموکرات فقط لبخند زدن و نشان دادن مداوم دندان های سپیدش را بعنوان یک ارتباط غیرکلامی تکرار می کرد، دونالد ترامپ حتی از بزرگی جثه اش نیز برای تحکم بخشیدن به کلامش استفاده می کرد. این ماجرا حتی بعد از دوران ریاست جمهوری نیز به وفور تکرار شد. نحوه دست دادن های او با مهمانانش از جمله مواردی بود که بسیار به چشم آمد. حتی مقایسه نحوه ایستادن او و باراک اوباما در کنار همسران شان نیز معانی بسیاری را در ذهن مخاطبان ایجاد کرد. حالت های چهره متفاوت او که برخی از آنها روی جلد نشریات معروف هم رفت، نیز هر کدام به انحا مختلف مورد تفسیر قرار گرفت. حتی از روی نحوه مواجهه و رفتار او روانشناسان امریکایی به این نتیجه رسیدند که فردی روانوپریش رییس جمهور کشورشان شده است.
دونالد ترامپ اگر چه این روزها منبع بسیاری از چالش های درون و برون امریکاست، اما به تنهایی خود فرصت گرانبهایی هم برای پژوهشگران ارتباطی است و هم برای مخاطبان رسانه ای است. بسیاری از رفتارها و اقدامات او سوژه های نابی برای پژوهش های ارتباطی هستند. و از سوی دیگر می تواند نمونه مناسبی برای یادگیری فرایندهای رسانه ای و ارتباطی برای عموم مردم باشد. زبان بدن و تاثیرات آن بر انتقال معنا و مفهوم به مخاطب را این روزها باید از استاد گرامی دونالد ترامپ یاد گرفت.

پی نوشت: این یادداشت در ستون هفتگی سواد رسانه ای،  روزنامه همشهری در روزهای چهارشنبه منتشر شده است.

در دسته : ارتباطات , سیاسی

آدرس ایمیل شما منتشر نمیشود

وب سایت آزمایشی

متن دیدگاه شما :